Witajcie!

Postanowiłam nie dublować i wpisy po polsku bedą od teraz na moim do tej pody angielskim blogu. Zapraszam na zdjecia z PWC na Corinizzolo i wiele innych relacji z sezonu 2007  na http://www.ars-media.org/

 Pozdrawiam serdecznie i dziekuje za odwiedziny

Dziś postanowiono rozłożyć ambitniejszą konkurencje z przeskokiem przez dolinę Pieve. Nikt nie przypuszczał jednak, że tu odsieje się 90 procent pilotów. Spotkaliśmy się tradycyjnie pod supermarketem i nie pozostało nam nic innego jak podziwiać niedobitki lecące w kierunku mety. Grupie powracającej w tym kierunku liderował Tomek. Po pewnym czasie, kiedy myśleliśmy, że już wszyscy polądowali, zza Servy wyłonił się samotny jeździec na białym rumaku z pomarańczową krawędzią natarcia. Nie miałam wątpliwości, to mógł być jedynie Janusz. Cierpliwie i rozważnie pracował nad wysokością. Został nagrodzony chwilą słońca, która poprowadziła go na druga stronę rzeki, gdzie odpracował stratę z przeskoku i zniknął nam z oczu za Doladą. Przez cały czas 20 wpatrzonych w niebo par oczu kibicowało mu, aby doleciał jak najdalej. Dzięki ostrożności i cierpliwości wygrał dzisiejszą konkurencję.

Na ceremonię rozdania nagród musieliśmy czekać, aż do 23. Nieudolność organizacyjna i brak profesjonalizmu były rażące. Zaczynały się od sposobu rozpisywania trasy na tablicy z konkurencją, poprzez zwózkę kończyły na liczeniu wyników. Najdotkliwsze było dla niektórych to, że w pierwszej konkurencji nie napisano na tablicy, że cylinder o promieniu jednego kilometra, jest jedynie końcem speer section, a następnie trzeba przelecieć metę. W efekcie na wynikach z pierwszej konkurencji, dzięki ingerencji Wojtka, uznano ten cylinder jako metę. Wojtek jednak wcześniej wyjechał i organizatorzy zmienili drugiego dnia wyniki pierwszej konkurencji motywując to tym, że było to przecież mówione na wszystkich bryfingach i że było to przecież jasne i oczywiste, że trzeba dolecieć do fizycznej linii mety. Jedynie różnica w punktach między kobietami sprawiła, że szczerze się z dziewczynami ubawiłyśmy: między pierwszą i drugą 1 punkt, drugą i trzecią 3 punkty.

Wyniki zawodów:

1. Nikołay Shorohov
2. Biagio Alberto Vitale ITA
3. Stefan Vyparina
4. Janiusz Fuzowski
5. Tomek Wójcik
6. Wojciech Maliszewski

Kobiety

1. Renata Kuhnova
2. Marina Olexina
3. Klaudia Bulgakow

Po 5 dniach prawie nieprzerwanego deszczu nareszcie mieliśmy konkurencje. Do oblecenia było 61 km. Na metę doleciało jedynie 4 pilotów z Mikołajem szorochowym na czele i Wojtkiem Maliszewskim jako drugim. Po wyścigu z Mariną w ciągu całej trasy w końcu warunki nie pozwoliły dolecieć nam już na finisz i wylądowałyśmy na krótko przed metą.

Wyniki dnia:

1. Nikołay Shorohov
2. Wojciech Maliszewski
   
3. Biagio Alberto Vitale
4. Tomek Wójcik

Kobiety

1. Marina Olexina
2. Renata Kuhnova
3. Klaudia Bulgakow

Nowy dzień i nowa motywacja. Mamy konkurencje o długości 54 km. Początek był szybki po grani a później trzeba było zwolnić, bo warunki były o wiele słabsze. Moja grupa składała się z samych dziewczyn. Z przodu leciała tylko Reńcia. Na 10 km do mety postanowiłam zaryzykować i uciec peletonowi. Ucieczka się opłaciła. Udało mi się ścignąć większość dziewczyn, a na dolocie do mety różnice między pierwszą, drugą, trzecią i mną nie były duże. Był to świetny koniec zawodów. Dający mi super motywację na kolejne edycje.

Wyniki zawodów:

1. Christian Maurer
2. Jean Marc Caron
3. Stefan Schmoker

57. Krzysztof Ziółkowski
69. Rafał Łuckoś
74. Paweł Faron
117. Klaudia Bułhakow

Kobiety:

1. Eliane Ueltschi
2. Elisa Hudry
3. Hanka Matyaskova

9. Klaudia Bulgakow

Konkurencja zaplanowana na dzisiejszy dzień o długości 104 km wydawała się na początku szalonym planem. Po starcie okazało się jednak, że warunki są naprawdę wyśmienite i zapowiadał się bardzo udany task. Przed otwarciem cylindra startowego byłam bardzo wysoko co dało mi dobrą pozycję wyjściową. Pierwsze 35 km trasy przebiegało po skalistym klifie, następnie mieliśmy do przelecenia spory kawał nad wywłaszczonym terenem i w końcu znów góry. Wszystko wyglądało wyśmienicie dopóki nie zobaczyłam mojego glajta pod nogami, po czym zrobił się krawat na pół skrzydła i postanowiłam rzucić pakę. Powodem całego zamieszania był mój oczywisty błąd. Cisnęłam belę do końca, i na granicy chmóry dostałam klapę. Działo się wszystko bardzo szybko i mocno mnie zaskoczyło więc popełniłam szereg błędów no i zamiast dolecieć do mety, odbyć cudowny lot i być może poprawić swoją klasyfikacje oto spadam wzdłuż skał. Na szczęście dobrze wylądowałam i nic się nie stało. Po spakowaniu zabawek musiałam odbyć jeszcze długi spacer po górach aby dojść do drogi.

Niestety dzięki całemu wydarzeniu straciłam całą szanse na podium i spadłem na 10 miejsce. Na szczęście nic mi się nie stało i po złożeniu zapasu i sprawdzeniu glajta mogę jutro znowu latać.

Dziś postanowiono wysłać nas na wycieczkę do Organii. Bardzo mnie ta wiadomość ucieszyła gdyż cała grupa moich przyjaciół latających akro właśnie tam trenuje i mieszka w sezonie. Obiecywałam im tyle razy przyjechać w odwiedziny i nareszcie nadarzyła się okazja. Zanim jednak osiągnęlibyśmy metę mieliśmy 85 km do przelecenia i 3 punkty zwrotne do zaliczenia. Po cylindrze startowym drugi punkt znajdował się na zachód wzdłuż klifu, który rozciąga się za Ager, następnie ok. 20 kilometrów na północ i później jeszcze 40 km do mety.

Wszystko było by pięknie gdyby mnie nie spłukało na 2 punkcie i nie musiałabym wykręcać się z krzaków. Termika była bardzo silna, ale też porwana. Nie dała się porządnie dokręcić. Kiedy udało mi się nareszcie odbudować wysokość, czołówka była już daleko przodu. W dodatku dolina została zacieniona ogromną chmurą, z której zaczął padać deszcz. Nie był on jednak na trasie przelotu. Po długiej walce o wysokość wylądowałam około 40 km trasy. Koło mnie wylądowało jeszcze z 10 osób. Okolica wydawała się całkiem dzika. Obok była tylko jedna wioska, z powietrza wyglądała jednak na opuszczoną.

Zobaczymy wieczorem jak tragiczne jest moje położenie po tym tasku.

Bardzo prowizoryczne wyniki:

1. Aljas Valic
2. Christian Maurer
3. Max Janpierre

27. Rafal Luckoś
82. Krzysztof Ziółkowski
85. Paweł Faron
113. Klaudia Bulgakow

Kobiety:
1. Anja Kroll
2. Elisa Hudry
3. Eliane Ueltschi

7. Klaudia Bulgakow

Dziś mieliśmy szybkiego taska o długości 62 km. Dzięki wysokim podstawom i mocnym kominom oblecenie trasy byłoby łatwe, gdyby nie nadeszły chmury, które zakryły całą dolinę. Sprawiło to, że zrobienie ostatniego punktu zwrotnego i dolot do mety zależał od umiejętności przestawienia sie z gonienia na ostrożne latanie. Nie wszystkim się to udało i nie wszyscy mieli szczęście trafić po drodze jakiś komin. Mnie się udało jeden znaleźć, ale niestety nie starczyło mi psychy i odeszłam z niego za wcześnie. Skończyłam na 4 km do mety.

Wyniki dnia:

1. Christian Maurer
2. Federico Nevastro
3. Michal Sneiberg

21. Krzysztof Ziółkowski

68. Paweł Faron

104. Rafał Łuckoś

112. Klaudia Bulgakow

Kobiety:

1. Anja Kroll
2. Hanka Matyasova
3. Karolin Brill

8. Klaudia Bułgakow

Pierwszy dzień i pierwszy task o długości 81 km. Z powodu silnego zachmurzenia silny wiatr północny mógł wedrzeć się do naszej doliny co sprawiło, ze lecieliśmy po zawietrznej. Dawało się to co i rusz odczuć.

Ci, którzy lecieli na początku ze mą mieli trochę mniej szczęścia i wylądowali. W efekcie zostałam całkiem sama. Do pomocy w sytuacjach krytycznych przylatywały do mnie jednak sępy. Wyratowały mnie dzisiejszego dnia z opresji chyba ze 4 razy . Dzięki nim udało mi się dolecieć prawie do mety. Zabrakło mi niestety koło 5 km. Szkoda wielka ale jestem zadowolona z mojego wyniku. Mam nadzieje na więcej latania.

wyniki dnia:

1. Chrigel Maurer
2. Stefan Wyss
3. Stefan Schmoker

35. Krzysztof Ziółkowski
49. Paweł Faron
51. Rafał Łuckoś
58. Klaudia Bułgakow

Kobiety:

1. Eliane Ueltschi
2. Klaudia Bulgakow
3. Marina Olexina

Więcej na http://new.pwca.org/